Sentinel Digital Desk
আমিষ ভোজী সকলৰ বাবে এক সুস্বাদু ব্যঞ্জন, পাৰৰ মাংসৰ সোৱাদ অবিশ্বাস্য। পাৰৰ মাংসই সাধাৰণতে আপোনাৰ শৰীৰ গৰম কৰে আৰু শীতকালত খোৱাৰ বাবে উপযুক্ত। কলডিল (কল ফুল)ৰ সৈতে খালে ইয়াৰ সোৱাদ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ হয়। এইটো এটা আশ্চৰ্যকৰ অসমীয়া ব্যঞ্জন যিয়ে কল ফুলৰ সুস্বাদু গাঁথনিক পাৰৰ মাংসৰ সৈতে একত্ৰিত কৰে। কলফুল হৈছে কল গছৰ কলি, যাক তৰকাৰীত ব্যৱহাৰৰ বাবে তিয়াই থোৱা হয় আৰু কটা হয়।
অসমত "তেঙ্গা" শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে টেঙা। প্ৰিয় টেঙা উপাদানবোৰ হৈছে বিলাহী, শুকান আম, নেমু, কেঁচা আম। মাছৰ টেঙ্গা হৈছে দুপৰীয়াৰ আহাৰ বা ৰাতিৰ আহাৰৰ সময়ত ভাতৰ সৈতে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ভাৱে উপভোগ কৰা এক পাতল মচলাযুক্ত, টেঙা মাছৰ আঞ্জা। গ্ৰীষ্মকালত খোৱা, এই ব্যঞ্জনে গধুৰ আহাৰৰ পিছত হজম বৃদ্ধি কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। বিভিন্ন টেম্পাৰিং যেনে মেথি, পঞ্চ ফৰণ বা সৰিয়হৰ গুটিবোৰে মৌলিক ব্যঞ্জনটোক অতুলনীয়ভাৱে পৃথক সোৱাদ প্ৰদান কৰে।
এয়া মূলতঃ সেউজীয়া জলকীয়া, পিয়াজ, কটা আদা, সৰিয়হৰ তেল আৰু ধনিয়া পাতৰ সৈতে মিহলি কৰা এক প্ৰকাৰৰ জ্বলা বা সিজোৱা পাচলি বা মাছ। বিভিন্ন উপাদান যেনে আলু, বেঙেনা, ৰঙা দাইল, আনকি মাছৰও পিটিকা তৈয়াৰ কৰিব পাৰি। এই ব্যঞ্জনটোৱে কেঁচা সৰিয়হ তেল আৰু সুগন্ধিৰ পুঞ্জেন্সিৰ সৈতে মৌলিক উপাদানটোৰ মূল সোৱাদ বজাই ৰাখে। সহজে প্ৰস্তুত আৰু ভাতৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰা, এই অসমীয়া ব্যঞ্জনটো স্বাস্থ্যকৰ আৰু সুস্বাদু আৰামদায়ক খাদ্য।
হাঁহ হৈছে অসমবাসীয়ে খোৱা আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় মাংসবোৰৰ ভিতৰত এটা।এই ব্যঞ্জনটো সাধাৰণতে যথেষ্ট মচলাযুক্ত, কিন্তু তথাপিও সুস্বাদু। এইটো নিশ্চিতভাৱে এটা অতি প্ৰসিদ্ধ আইকনিক পৰম্পৰাগত অসমীয়া ব্যঞ্জন। এই ব্যঞ্জন অবিহনে কোনো অসমীয়া ভোজ সম্পূৰ্ণ নহয়। হাঁহৰ মাংস সাধাৰণতে শীতৰ মাহত উপভোগ কৰা হয়। 'জহা কুমুৰা' নামৰ এক বিশেষ প্ৰকাৰৰ পাচলিৰ সৈতে ৰন্ধা হয় যি ৰন্ধাৰ সময়ত জহা চাউলৰ (সুগন্ধি চাউল) দৰে গোন্ধ পায়। ইয়াক ৰান্ধিবলৈ কেৱল পৰম্পৰাগত মচলা যেনে আদা, নহৰু, সেউজীয়া জলকীয়া আৰু জালুক ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই নিৰ্দিষ্ট ব্যঞ্জনটো সদায় উৰুকা ভোজৰ এটা অংশ, মাঘ বিহুৰ এদিন আগতে এক উদযাপনৰ ভোজ।
ই এক পাচলি, যাক সাধাৰণতে ভাৰতৰ পাহাৰীয়া অঞ্চলত খোৱা হয়। ঢেকিয়া শাক (হাক বুলি উচ্চাৰণ কৰা) হৈছে বসন্তৰ আগমনৰ লক্ষণ। অসমবাসীয়ে ঢেকীয়া ভাল পায়, তেওঁলোকে ইয়াক বিলাহী, শুকান মিছামাছ, শুকান আমৰ সৈতে বা কেৱল এটা সাধাৰণ ভাজিৰে ৰান্ধিবলৈ ভাল পায়!
কল ফুল হৈছে স্বাস্থ্যকৰ খাদ্য। পুষ্টিগত মঙ্গলময়তাৰে ভৰপূৰ, কলফুল এক চুপাৰফুড। অসমত, ইয়াক বেছিভাগ মিহিকৈ কটা হাঁহ, মুৰ্গীৰ মাংস বা মাছৰ সৈতে খোৱা হয়। কলফুল তন্তু, এণ্টিঅক্সিডেণ্ট, পাকস্থলীত পাতল আৰু সুস্বাদু!
বিখ্যাত দৈ চিৰা হৈছে জনপ্ৰিয় ৰাতিপুৱাৰ আহাৰৰ ব্যঞ্জনবোৰৰ ভিতৰত এটা, যাক পৰম্পৰাগতভাৱে বেল ধাতুৰ বাচন-বৰ্তনত পৰিৱেশন কৰা হয়, যাক বান বাতি বুলি কোৱা হয়। অসমত, আমি ইয়াক জলপান বুলি কওঁ। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে ৰাতিপুৱাৰ আহাৰ হিচাপে পৰিৱেশন কৰা এক ক্ষুদ্ৰ আহাৰ। বিভিন্ন ধৰণৰ জলপান সংস্কৰণ আছে। সাধাৰণতে, "বৰা চাউল" (আঠাযুক্ত চাউল), কুমল চাউল (এক বিশেষ প্ৰকাৰৰ কিউৰেটেড চাউল যাৰ ৰন্ধনৰ প্ৰয়োজন নাই), চিৰা (ফেটা চাউল) ব্যৱহাৰ কৰা হয়। জোলপান প্লেটাৰৰ সৈতে বিভিন্ন 'পিঠা' বা চাউলৰ পিঠাও থাকে, বিশেষকৈ বিহুৰ সময়ত। পৰম্পৰাগত জলপান যথেষ্ট ভৰ্তি আৰু উদ্যমী। আপোনাক বিহুৰ সময়ত যদি আপোনাক দৈ চিৰা আৰু পিঠা আগবঢ়োৱা হয় তেন্তে আচৰিত নহ'ব কিয়নো ই তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাৰ অংশ।
আন এটা আৱশ্যকীয় ব্যঞ্জন হৈছে গুড়ৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰা এক সাধাৰণ ব্যঞ্জন 'খুলাচাপৰী পিঠা'। এইটো এটা পৰম্পৰাগত জলপান আৰু ৰাতিপুৱাৰ আহাৰত আৰু সন্ধিয়াৰ চাহৰ সৈতেও পৰিৱেশন কৰিব পাৰি। এইটো চাউলৰ আটাৰ পাতল বেটাৰেৰে প্ৰস্তুত কৰা হয়।
এই বিশেষ ব্যঞ্জনটো হৈছে অসমীয়া গাহৰিৰ মাংস প্ৰেমীসকলৰ বাবে এক প্ৰকাৰৰ আৱেগ। গাহৰিৰ মাংস "লাই শাক" ৰে ৰন্ধা হয়। ই এক তেল-মুক্ত ব্যঞ্জন, গাহৰিৰ মাংসৰ টুকুৰাবোৰ হয় আদা, নহৰু আৰু জলকীয়াৰ সৈতে সেউজীয়াৰ সৈতে উতলাই দিয়া হয় বা লৰাই ভজা হয়। ভোট জলকিয়া বা কিং চিলি যোগ কৰিলে ব্যঞ্জনটো আন এটা স্তৰলৈ লৈ যায়। এক প্লেট বগা চাউলৰ সৈতে, ইয়াৰ সোৱাদ স্বৰ্গীয়।
এইটো আমিষ সকলৰ মাজত এক জনপ্ৰিয় ব্যঞ্জন। যদি আপুনি মাছ প্ৰেমী, এইটো অত্যন্ত পৰামৰ্শ দিয়া হয়। এই ব্যঞ্জনটো প্ৰস্তুত কৰিবলৈ সৰু সতেজ নদীৰ মাছ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। পৰিষ্কাৰ কৰা মাছবোৰ ধনিয়া, চিলেণ্ট্ৰো /ধনিয়া, কটা পিয়াজ, জলকীয়া, নিমখ আৰু সৰিয়হৰ তেলৰ দৰে সুগন্ধি বনৌষধিৰ সৈতে মিহলি কৰা হয়। সেইবোৰ কলপাতত মেৰিয়াই ভাপ তৈয়াৰ কৰা হয়। ভাপ লোৱাৰ পিছত, ইয়াত কেইটোপালমান সুগন্ধি নেমু যোগ দিয়ক আৰু ইয়াৰ সোৱাদ লওক!!