ৱাশ্বিংটন ডিচিঃ অতি-প্ৰক্ৰিয়াজাত খাদ্য (Ultra-processed food) ভবাতকৈ অধিক ক্ষতিকাৰক হ’ব পাৰে। ইউৰোপীয় হৃদৰোগ বিষয়ক এখন বৃহৎ প্ৰতিবেদনত সতৰ্কবাণী দিয়া হৈছে যে যিসকলে অধিক পৰিমাণে অতি-প্ৰক্ৰিয়াজাত খাদ্য গ্ৰহণ কৰে, তেওঁলোকৰ হৃদৰোগ, অনিয়মিত হৃদস্পন্দন, স্থূলতা, ডায়েবেটিছ, উচ্চ ৰক্তচাপ আৰু আনকি হৃদযন্ত্ৰজনিত মৃত্যুৰ আশংকাও যথেষ্ট বৃদ্ধি পায়।
গৱেষকসকলৰ মতে, এই উদ্যোগভিত্তিকভাৱে প্ৰস্তুত কৰা খাদ্যসমূহত সাধাৰণতে অধিক পৰিমাণে চেনি, নিমখ, অস্বাস্থ্যকৰ চর্বি আৰু বিভিন্ন ৰাসায়নিক সংযোজক থাকে। এই উপাদানসমূহে শৰীৰৰ বিপাকীয় প্ৰক্ৰিয়াত বিঘ্ন ঘটাব পাৰে, প্ৰদাহ বৃদ্ধি কৰিব পাৰে আৰু অতিমাত্ৰাত খাদ্য গ্ৰহণৰ প্ৰৱণতা সৃষ্টি কৰিব পাৰে, যদিও বহু সময়ত এই খাদ্যসমূহক “স্বাস্থ্যকৰ” বুলি বিপণন কৰা হয়।
European Heart Journal-ত প্ৰকাশিত নতুন প্ৰতিবেদন অনুসৰি, অধিক পৰিমাণে অতি-প্ৰক্ৰিয়াজাত খাদ্য (UPF) গ্ৰহণে হৃদৰোগ আৰু মৃত্যুৰ আশংকা যথেষ্ট বৃদ্ধি কৰিব পাৰে। এই প্ৰতিবেদনত UPF আৰু হৃদযন্ত্ৰজনিত ৰোগৰ মাজৰ সম্পৰ্ক সন্দৰ্ভে বৰ্তমান উপলব্ধ সকলো গৱেষণাৰ ফলাফল একত্ৰিত কৰা হৈছে।
গৱেষকসকলে কয় যে অধিক পৰিমাণে UPF গ্ৰহণৰ সৈতে স্থূলতা, ডায়েবেটিছ, উচ্চ ৰক্তচাপ, দীঘলীয়া সময়ৰ বৃক্কজনিত ৰোগ আৰু হৃদযন্ত্ৰজনিত মৃত্যুৰ ঘটনা ক্ৰমাৎ স্পষ্ট হৈ উঠিছে।
লেখকসকলে চিকিৎসকসকলক নিয়মীয়া স্বাস্থ্য পৰামৰ্শৰ অংশ হিচাপে ৰোগীসকলৰ সৈতে অতি-প্ৰক্ৰিয়াজাত খাদ্য (UPF) গ্ৰহণৰ বিষয়টো আলোচনা কৰিবলৈ আৰু ইয়াৰ ব্যৱহাৰ কমাবলৈ ব্যৱহাৰিক পৰামৰ্শ আগবঢ়াবলৈ আহ্বান জনাইছে।
এই চিকিৎসা-সংক্রান্ত ঐকমত্যভিত্তিক বিবৃতিখন European Society of Cardiology-ৰ Council for Cardiology Practice আৰু European Association of Preventive Cardiology-এ যৌথভাৱে প্ৰস্তুত কৰিছে। বিশেষজ্ঞ দলটোৰ নেতৃত্ব দিছে ইটালীৰ University of Insubria-ৰ অধ্যাপক লুইজিনা গুৱাষ্টি, IRCCS NEUROMED-ৰ ডাঃ মাৰিয়াল’ৰা বোনাচ্চিঅ’, University of Milan-ৰ অধ্যাপক মাচিমো পিয়েপোলি আৰু LUM University-ৰ অধ্যাপক লিচিয়া ইয়াকোভিয়েল্লোয়ে।
অধ্যাপক গুৱাষ্টিয়ে কয়, “উদ্যোগভিত্তিক উপাদান আৰু বিভিন্ন সংযোজকেৰে তৈয়াৰ কৰা UPF-এ পৰম্পৰাগত খাদ্যাভ্যাসক বহুলাংশে প্ৰতিস্থাপন কৰিছে। গৱেষণাই দেখুৱাইছে যে এই খাদ্যসমূহ হৃদৰোগৰ কেইবাটাও কাৰক— যেনে স্থূলতা, ডায়েবেটিছ আৰু উচ্চ ৰক্তচাপ—ৰ সৈতে জড়িত। লগতে হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হোৱা আৰু ইয়াৰ ফলত মৃত্যুৰ আশংকাও বৃদ্ধি পায়। কিন্তু এতিয়ালৈকে এই তথ্যসমূহ সুস্থ খাদ্যাভ্যাস সন্দৰ্ভে ৰোগীসকলক দিয়া পৰামৰ্শত সম্পূৰ্ণৰূপে অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা নাই।”
গুৱাষ্টিয়ে লগতে কয়, “আমি আশা কৰোঁ যে European Society of Cardiology-ৰ এই ঐকমত্যভিত্তিক বিবৃতিয়ে চিকিৎসকসকলক UPF-সমূহক সম্ভাৱ্য কাৰক হিচাপে চিহ্নিত কৰাত সহায় কৰিব আৰু হৃদযন্ত্ৰজনিত ৰোগ আৰু মৃত্যু প্ৰতিৰোধৰ বাবে ৰোগীসকলক UPF সীমিতভাৱে গ্ৰহণ কৰাৰ স্পষ্ট পৰামৰ্শ দিব।”
প্ৰতিবেদনখনত বৰ্তমানৰ গৱেষণাসমূহৰ কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ তথ্য উল্লেখ কৰা হৈছে—
যিসকল প্ৰাপ্তবয়স্ক ব্যক্তিয়ে অধিক পৰিমাণে অতি-প্ৰক্ৰিয়াজাত খাদ্য (UPF) গ্ৰহণ কৰে, তেওঁলোকৰ হৃদৰোগৰ আশংকা সৰ্বাধিক ১৯ শতাংশ বৃদ্ধি পায়। লগতে atrial fibrillation (হৃদস্পন্দনৰ অনিয়মিত অৱস্থা)-ৰ ১৩ শতাংশ বৃদ্ধি পায় আৰু হৃদযন্ত্ৰজনিত মৃত্যুৰ আশংকা সৰ্বাধিক ৬৫ শতাংশলৈকে বৃদ্ধি পায়, তুলনামূলকভাৱে কম পৰিমাণে UPF গ্ৰহণ কৰা লোকসকলৰ তুলনাত।
অতি-প্ৰক্ৰিয়াজাত খাদ্য (UPF)-সমূহ স্থূলতা বৃদ্ধি, টাইপ-২ ডায়েবেটিছ, উচ্চ ৰক্তচাপ আৰু ৰক্তপ্ৰবাহত অস্বাস্থ্যকৰ চর্বি জমা হোৱাৰ সমস্যাৰ সৈতেও জড়িত।
ইউৰোপজুৰি UPF-ৰ ব্যৱহাৰ ধাৰাবাহিকভাৱে বৃদ্ধি পাইছে। নেদাৰলেণ্ডছত গ্ৰহণ কৰা মুঠ কেল’ৰিৰ ৬১ শতাংশ আৰু যুক্তৰাজ্যত ৫৪ শতাংশ UPF-ৰ পৰা আহে। তাৰ বিপৰীতে স্পেইনত এই হাৰ ২৫ শতাংশ, পৰ্টুগালত ২২ শতাংশ আৰু ইটালীত ১৮ শতাংশ।
বহু ৰাষ্ট্ৰীয় খাদ্য নিৰ্দেশিকাই এতিয়াও মূলতঃ পুষ্টি উপাদানসমূহৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে আৰু খাদ্য প্ৰক্ৰিয়াকৰণৰ বিষয়টো বিশেষভাৱে উল্লেখ নকৰে।
লেখকসকলে খাদ্য নিৰ্দেশিকা নবীকৰণ, অধিক স্পষ্ট খাদ্য লেবেলিং আৰু চৰকাৰী নিয়ন্ত্ৰণৰ জৰিয়তে UPF সম্পৰ্কে জনসচেতনতা অধিক শক্তিশালী কৰাৰ আহ্বান জনাইছে।
লেখকসকলে লগতে পৰামৰ্শ দিছে যে হৃদযন্ত্ৰজনিত ৰোগত ভোগা বা এই ৰোগ থকা ৰোগীসকলৰ চিকিৎসা কৰা চিকিৎসকসকলে খাদ্যাভ্যাস আৰু জীৱনশৈলী মূল্যায়নৰ সময়ত বিশেষভাৱে UPF গ্ৰহণৰ বিষয়ে সুধিব লাগে।
ইয়াৰ উপৰি, প্ৰতিবেদনখনত কোৱা হৈছে যে স্বাস্থ্যসেৱা পেছাদাৰীসকলে ব্যায়াম, ধূমপান, মদ্যপান আৰু সামগ্ৰিক পুষ্টি সম্পৰ্কীয় সাধাৰণ পৰামৰ্শৰ লগতে ৰোগীসকলক UPF গ্ৰহণ হ্ৰাস কৰিবলৈও উৎসাহিত কৰিব লাগে। গৱেষকসকলে উল্লেখ কৰিছে যে “অধিক স্বাস্থ্যকৰ” বুলি বিপণন কৰা কিছুমান খাদ্যও বাস্তৱত অতি-প্ৰক্ৰিয়াজাত খাদ্যৰ অন্তৰ্গত হ’ব পাৰে।
গৱেষকসকলৰ মতে, UPF আৰু হৃদযন্ত্ৰজনিত ৰোগৰ মাজৰ সম্পৰ্কৰ প্ৰমাণ বৃহৎ আৰু বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ ওপৰত কৰা গৱেষণাসমূহত একে ধৰণে দেখা গৈছে। অৱশ্যে তেওঁলোকে এই কথাও উল্লেখ কৰিছে যে এতিয়ালৈকে অধিকাংশ গৱেষণাই পৰ্যবেক্ষণভিত্তিক (observational) আৰু দীৰ্ঘম্যাদী হস্তক্ষেপমূলক (intervention) গৱেষণাৰ সংখ্যা তুলনামূলকভাৱে কম।
ডাঃ বোনাচ্চিঅ’য়ে কয়, “UPF আৰু হৃদৰোগৰ মাজৰ সম্পৰ্কসমূহ একেধৰণৰ আৰু বৈজ্ঞানিকভাৱে যুক্তিসংগত। UPF-এ মূলতঃ স্থূলতা, ডায়েবেটিছ, উচ্চ ৰক্তচাপ আৰু ৰক্তত অস্বাস্থ্যকৰ চর্বি জমা হোৱাৰ জৰিয়তে হৃদযন্ত্ৰজনিত ৰোগ বৃদ্ধি কৰে। এই খাদ্যসমূহত সাধাৰণতে অধিক পৰিমাণে চেনি, নিমখ আৰু অস্বাস্থ্যকৰ চর্বি থাকে। ইয়াৰ উপৰি বিভিন্ন সংযোজক পদাৰ্থ, দূষক আৰু পৰিবৰ্তিত খাদ্য গঠন থাকে, যিবোৰে শৰীৰত প্ৰদাহ, বিপাকীয় বিঘ্ন, অন্ত্ৰৰ জীৱাণুসমষ্টিৰ পৰিবর্তন আৰু অতি ভোজনৰ প্ৰৱণতা সৃষ্টি কৰিব পাৰে।”
তেওঁ লগতে কয়, “UPF গ্ৰহণ কমালে হৃদযন্ত্ৰৰ স্বাস্থ্য উন্নত হয় নেকি, সেয়া পৰীক্ষা কৰিবলৈ দীৰ্ঘম্যাদী হস্তক্ষেপমূলক গৱেষণাৰ প্ৰয়োজন। লগতে বিভিন্ন সংযোজক পদাৰ্থ, প্ৰক্ৰিয়াকৰণৰ সময়ত সৃষ্টি হোৱা যৌগ আৰু খাদ্যৰ গঠনে হৃদযন্ত্ৰৰ ওপৰত কি প্ৰভাৱ পেলায়, সেই বিষয়েও অধিক গৱেষণা প্ৰয়োজন। ভৱিষ্যতৰ গৱেষণাসমূহত চিকিৎসা ব্যৱস্থাত UPF-কেন্দ্ৰিক খাদ্য হস্তক্ষেপ কেনেদৰে প্ৰয়োগ কৰিব পাৰি, সেই বিষয়ত গুৰুত্ব দিয়া হ’ব পাৰে।”
ডাঃ বোনাচ্চিঅ’য়ে লগতে কয়, “UPF সম্পৰ্কীয় গৱেষণা বিগত এটা দশক ধৰি সঞ্চিত হৈ আহিছে, আৰু ই অধিক পৰিমাণে UPF গ্ৰহণ আৰু সম্পূৰ্ণ বা কম প্ৰক্ৰিয়াজাত খাদ্য বাছনি কৰাৰ উপকাৰিতা স্পষ্টভাৱে দেখুৱাইছে। ইয়াৰ দ্বাৰা এই কথাটো গুৰুত্বসহকাৰে প্ৰতিফলিত হয় যে ৰোগ প্ৰতিৰোধ কেৱল পুষ্টি উপাদানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰা উচিত নহয়, বৰং খাদ্য কিমান প্ৰক্ৰিয়াজাত কৰা হৈছে, সেই বিষয়টোৰ ওপৰতো গুৰুত্ব দিব লাগিব। ভাল পুষ্টিগুণ থকা খাদ্যও যদি অধিক প্ৰক্ৰিয়াজাত হয়, তেন্তে সেয়া ক্ষতিকাৰক হ’ব পাৰে। নিয়মীয়া চিকিৎসা ব্যৱস্থাত UPF সম্পৰ্কীয় সচেতনতা অন্তৰ্ভুক্ত কৰিলে বিশেষ অধিক খৰচ বা সময় নলগাকৈও ৰোগীৰ স্বাস্থ্য উন্নত কৰিব পৰা যাব।” (ANI)
