গুৱাহাটী: গুৱাহাটীৰ হাজাৰ-হাজাৰ বাসিন্দাৰ বাবে বাৰিষা সময়ত এতিয়া শান্তিৰ সলনি উদ্বেগৰ কাৰণ হৈ পৰিছে। প্ৰতি বছৰে তীব্ৰ বৰষুণৰ ফলত চহৰৰ বহু নিম্নভূমি অঞ্চল পানীৰ তলত ডুব যায়, যাৰ ফলত দৈনন্দিন জীৱন ব্যাহত হয়, সম্পত্তিৰ ক্ষতি হয় আৰু প্ৰশাসনৰ দায়িত্ব সম্পৰ্কে অবিৰত প্ৰশ্ন উত্থাপন হয়।
ৰুক্মিণীগাঁও, হাতীগাঁও, অনিল নগৰ, নবীন নগৰ, বেলতলাৰ কিছু অংশ, চান্দমাৰী আৰু মালিগাঁও আদি অঞ্চলসমূহে বৰষুণৰ সময়ত বানপানীৰ সন্মুখীন হ'বলগীয়া হয়। বহু সময়ত পানী কেতিয়াবা দিনৰ পিছত দিনলৈ থাকি যায়, যাৰ ফলত ঘৰ-দুৱাৰ, পথ আৰু ব্যৱসায়সমূহত বাৰুকৈ প্ৰভাৱ পৰে।
বাসিন্দাসকলৰ মত অনুসৰি বান পানীয়ে প্ৰায়ে ঘৰুৱা সামগ্ৰী, বৈদ্যুতিক যন্ত্ৰপাতি, বাহন আৰু দোকানৰ মজুত সামগ্ৰীসমূহৰ ক্ষতি কৰে। মধ্য আৰু নিম্ন আয়ৰ পৰিয়ালসমূহৰ বাবে এনে ক্ষতি সহ্য কৰাটো কঠিন হৈ পৰে।
বিশেষজ্ঞসকলে এই পৰিস্থিতিৰ কাৰণ হিচাপে দ্ৰুত নগৰায়ণ, জলাভূমিৰ সংকোচন আৰু অপৰ্যাপ্ত নিষ্কাশন ব্যৱস্থাক দায়ী কৰিছে। অবৈধ দখলৰ ফলত আগতে প্ৰাকৃতিকভাৱে পানী শোষণ কৰা জলাশয়সমূহ কমি গৈছে, আনহাতে বৰ্তমানৰ নলা-নর্দমা বৃদ্ধি পোৱা বৰষুণৰ পানীৰ চাপ সহ্য কৰিবলৈ সমস্যা হয়। চলি থকা নিৰ্মাণ কাম আৰু অনিয়ন্ত্ৰিত উন্নয়নে চহৰৰ ইতিমধ্যে দুৰ্বল ব্যৱস্থাক আৰু অধিক চাপত পেলাইছে।
হাতীগাঁৱৰ এজন দোকানীয়ে এই সংকটৰ বিষয়ে মত প্ৰদান কৰি কয় যে, “প্ৰতি বছৰে বাৰিষাকালত পানী মোৰ দোকানত সোমায়। মই ৰাতিৰ ভিতৰতে সামগ্ৰী স্থানান্তৰ কৰিব লাগে, ক্ষতি মেৰামতি কৰিব লাগে, কেতিয়াবা কেইদিনমান দোকান বন্ধ কৰি ৰাখিব লাগে। কোনো ক্ষতিপূৰণ বা সহায় নাই। আমি নিজেই সকলো যোগাৰ কৰিব লাগে।”
ৰুক্মিণীগাঁওৰ বাসিন্দাসকলেও একেধৰণৰ উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰিছে। “তীব্ৰ বৰষুণ হ’লেই কেইমিনিটৰ ভিতৰত পানী উঠে। আমি প্ৰায়েই সাজু হ’বলৈ সময়েই নাপাওঁ। প্ৰতি বছৰে আমাৰ আচ-বাব আৰু বৈদ্যুতিক সামগ্ৰী ক্ষতিগ্ৰস্ত হয়, আৰু খৰচো বাঢ়ি যায়।
কাহিলীপাৰাত গৃহমালিকসকলে বানপানীৰ ফলত হোৱা দীঘলীয়া আৰ্থিক চাপৰ ওপৰত আঙুলিয়াইছে। “আমি আমাৰ জীৱনত টকা সঞ্চয় কৰি ঘৰ সাজিছোঁ, কিন্তু প্ৰতি বছৰে পুনৰ মেৰামতিত খৰচ কৰিব লাগে। আমি মজিয়াৰ উচ্চতা বঢ়াইছোঁ আৰু পাম্পো লগাইছোঁ, কিন্তু একোৱেই যথেষ্ট নহয়।
কৰ্তৃপক্ষৰ লোকৰ আশ্বাসৰ সত্ত্বেও, বাসিন্দাসকলে কয় যে মাটিৰ ওপৰত কোনো ধৰণৰ উন্নতি দেখা নাই। সম্পত্তিৰ ক্ষতিৰ বাবে কোনো সুসংগঠিত ক্ষতিপূৰণ ব্যৱস্থা নথকাটোৱে জনসাধাৰণৰ অসন্তুষ্টি আৰু বঢ়াইছে, বহুতে প্ৰশ্ন কৰিছে যে ব্যৱস্থাগত ব্যৰ্থতাৰ বোজা অন্যায়ভাৱে নাগৰিকৰ ওপৰত ঠেলি দিয়া হৈছে নেকি।
যদিও নগৰীয় সংস্থাসমূহে অবিৰতভাৱে পৰ্যালোচনা আৰু প্ৰশমন পৰিকল্পনা ঘোষণা কৰি আহিছে, নগৰীয়া বানপানীৰ পুনৰাবৃত্ত স্বভাৱে পৰিকল্পনা, অবকাঠামো আৰু প্ৰয়োগৰ ক্ষেত্ৰত থকা খালী ঠাইসমূহ উন্মোচিত কৰিছে। বৰ্ষাকাল পুনৰ কাষ চাপি অহাৰ লগে লগে, বাসিন্দাসকলে চিন্তিত যে চহৰখনে কিবা বাস্তৱিক পৰিবৰ্তন দেখিব নে আগৰ দৰে একে চক্ৰই অব্যাহত থাকিব।
গুৱাহাটীৰ বানপ্ৰৱণ অঞ্চলসমূহৰ বহু লোকৰ বাবে, এই ঋতুৱে এতিয়া কেৱল বৰষুণেই নহয়, বৰং আৰ্থিক, শাৰীৰিক আৰু মানসিক ক্ষতিৰ আশংকাও কঢ়িয়াই আনে—আৰু এক উত্তৰ নথকা প্ৰশ্নও উত্থাপন কৰে: এইক্ষেত্ৰত দায়িত্ব কাক দিব?
অধিক পঢ়ক - গুৱাহাটীত হিন্দী কবিতা সংকলন 'কুছ খলিশ কুছ খুশিয়াঁ' উন্মোচন